A Musician's Day (for real musicians only)

Erik Satie: A Musician's Day

(from Memoirs of an Amnesiac)

An artist must regulate his life. Here is my precise daily schedule. I rise at 7.18; am inspired from 10.30 to 11.47. I lunch at 12.11 and leave the table at 12.14. A healthy horse-back ride on my property from 1.19 to 2.35. Another round of inspiration from 3.12 to 4.07.

From 5.00 to 6.47 various occupations (fencing, reflecting, immobility, visits, dexterity, swimming, etc.).

Dinner is served at 7.16 and finished at 7.20. After from 8.09 to 9.59 symphonic readings out loud.

I go to bed regularly at 10.37. Once a week I wake up with a start at 3.14 A.M. (Tuesdays.)

I eat only white food: eggs, sugar, shredded bones, that fat of dead animals, rice, turnips, sausages in camphor, pastry, cheese (the white varieties), cotton salad, and certain kinds of fish (skinned).

I boil my wine and drink it cold mixed with fuchsia juice. I have a good appetite but never talk when eating for fear of strangling.

I breathe carefully (a little at a time) and dance very rarely. When walking I hold my sides and look steadily behind me.

Being of serious demeanor, it is unintentional when I laugh. I always apologize very affably.

I sleep with only one eye closed; I sleep very hard. My bed is round with a hole in it for my head to go through. Every hour a servant takes my temperature and gives me another.

For a long time I have subscribed to a fashion magazine. I wear a white cap, white socks, and a white vest.

My doctor has always told me to smoke. He even explains himself: “Smoke, my friend. Otherwise someone else will smoke in your place.”

 

Ερίκ Σατί: Η Ημέρα του Μουσικού

(από τα απομνημονεύματα ενός αμνησιακού)

Ένας καλλιτέχνης πρέπει να ρυθμίζει την ζωή του. Ορίστε, το ακριβές καθημερινό μου πρόγραμμα. Σηκώνομαι στις 7.18. Εμπνέομαι από τις 10.30 μέχρι τις 11.47. Γευματίζω στις 12.11 και φεύγω από το τραπέζι στις 12.14. Υγιής ιππασία στα κτήματά μου από τις 1.19 μέχρι τις 2.35. Ένας ακόμη γύρος έμπνευσης από τις 3.12 μέχρι τις 4.07. 

Από τις 5.00 μέχρι τις 6.47 διάφορες ασχολίες (ξιφασκία, συλλογισμός, ακινησία, επισκέψεις, επιδεξιότητα, κολύμβηση κ.λ.π.).

Το δείπνο σερβίρεται στις 7.16 και τελειώνει στις 7.20. Έπειτα από τις 8.09 μέχρι τις 9.59 απαγγέλονται συμφωνικά έργα. 

Πάω στο κρεβάτι κανονικά στις 10.37. Μια φορά την εβδομάδα ξυπνάω ταραγμένος στις 3.14 π.μ. (Τρίτες). 

Τρέφομαι μόνο με λευκές τροφές: αυγά, ζάχαρη, αλεσμένα κόκκαλα, το λίπος νεκρών ζώων, ρύζι, γογγύλια, λουκάνικα σε καμφορά, πίτες, τυρί (λευκές ποικιλίες), βαμβακοσαλάτα και συγκεκριμένα ήδη ψαριών (απολεπισμένα). 

Βράζω το κρασί μου και το πίνω κρύο μαζί με φούξια χυμό. Έχω καλή όρεξη αλλά δεν μιλάω ποτέ όταν τρώω επειδή φοβάμαι μήπως στραγγαλιστώ.  

Αναπνέω προσεκτικά (λίγο κάθε φορά) και χορεύω πολύ σπάνια. Όταν περπατάω κρατάω τα πλευρά μου και κοιτάζω σταθερά πίσω μου. 

Επειδή είμαι πολύ σοβαρός, γελάω μόνο ακούσια. Πάντα ζητώ συγγνώμη με αβρότητα. 

Κοιμάμαι με το ένα μόνο μάτι κλειστό. Κοιμάμαι πολύ σκληρά. Το κρεβάτι μου είναι στρόγγυλο με μια τρύπα για το κεφάλι μου. Κάθε ώρα ένας υπηρέτης μου παίρνει την θερμοκρασία και μου φέρνει μια άλλη.

Εδώ και καιρό είμαι συνδρομητής σε ένα περιοδικό μόδας: φοράω ένα άσπρο καπελάκι, άσπρες κάλτσες και ένα άσπρο σακάκι. 

Ο γιατρός μου πάντα μου λέει να καπνίζω. Και εξηγεί μάλιστα: "Κάπνισε φίλε μου. Αλλιώς κάποιος άλλος θα καπνίσει στην θέση σου."

 

 

 

 

 

 

 

Meta